SONETE

Sonetet e NENTAVE

Dhe një bekore ditë pa ty-një tjetër jetë pa veten, Një përjetësi pa fill e pa fund virgjërisht epshpluhurtë, Eh ç’fat absurd i barasvlefshëm misteresh veç me vdekjen, Ku unë nuk jam ti e ti në asnjë neuron-unë! E arta kornizë malli na e ruan ngastruar heshtjen, Ku i nostalgjisë qiell s’ka gjurmë kaltërenjash kundmë, […]

Sonetet e ZEROVE

Ndër këpucët e grisura hyn pa leje, Drita e përditshmërisë, Ku fshihen e gjenden të botës mistere, Prin fjalpakë papërtisë. Vrojtues i mirë pa kah shtigjesh ere, Të jem fatit grishpërçmisë, Tek vallzon i zhveshur dehur mllef e qejfe, Mbi fronin e shpirtshëmtisë. Njoh miq e armiq në të njëjtin fron nderi, Pagëzuar nga besprerja, […]

Sonetet e NJESHAVE

Trishtnjëjtat shtufa fytyrash që gërvisht ag e mbrëmje, Më vizatojnë shpellsyve hartat e ardhmërisë, Fantazmërim ëndrrash ravijëzuar plot argjënde, Flakfrika të mendjes qerpikë trokth të m’i përzhisë. Qindra tritoljanë mëditjesh arkitektë zhgjëndre, Estetë që i shndërrojnë në kulte të shëmtisë, Shpirtrat deformuar mes tempujsh fati që në rrënjje, Eh ç’iluzionjtarë për t’i ringjallur zemrën gjëmisë! […]

Sonetet e DYSHAVE

Ti je një lumë çmenduran benzine që më rrethon fort fshehtisht, Sa herë shkëndijë vendos e më bën haluçinacionit fati, Dallgpërqafimesh më përpëlitet shpirti tuj klithur mjerisht, Krahërorit pylli i dhembave hi më behet tej shpati. Më shtjellëzohesh kishë zemrës sa ndjen që ky ish veç vegim, Sa tallesh aq dhe frikon prej këmbanores së […]

Sonetet e TRESHAVE

Ndjenja m’u vler më pak se një Mercedez, Dhe në kund s’ka rrugaçe më mediokre, Debilkë bredhur kohësh sa fort serbes, Rrenjshëm bindur se gëzon hire zote. Mund t’a adhurosh pa asnjë interes, Për një flirt ndoshta përmes trillesh sqote, Dhe pse rrugësh fati rend çmendur krejt stres, Pa gjetur kuptim ndër gremisma sqote. S’ka […]