11 nga 123 pjeset e ciklit: VERTEBERTHYERAT SONETE.

– PROLOG –

 

.Tash, mësuar si ndahet e gjelbra prej të kaltrës në gjakun e hakmarrive

.     e si t’i shquajmë vagneriadash ngjyrat e së padukshmes

.            e të shenjtisë shije si zbohen orgji vdekanikësh saqelizuar

.Alkimisht i përvetësuam edhe misteret shndërrimit të dherave në para

.      por jo aq denjazi sa lotit t’i japim atributet e ujëra paqërimës

.            e as eterin t’ia kthejmë mishëruar ankimë amshimit

.Modestazi ndër kokalla apostulatesh skalisim armë thirrjelashtëse

.      në mbrojtje të paudhësirës qoftlargtë që fatet na kahka

.            drejt mokër lavdimit ku ingranazhet e harresave na miellzojnë

.O për t’i gatuar byrekë hyjve që s’na rrëfekan ç’ekzistencë

.      o për t’u mpiksur vetëtira gjenit të ngadhnjardhërive pa të shkuar

.            o për të neutralizuar çmendtrillat e urisë sofër realiteteve

 

.Trinisht zhgënjimëzave pa i mohuar asnjë hije qiellore fjalës

.      e as epje zemrave modifikuar eksperimentimeve vetmohore

.            e as akreporet tehe shpatave triumfale kryqur mbi sahat gjëme

.Nga bodrumet e çdo dite vizualisht po i zhvarrokemi nostalgjirat

.      për t’i falur territ sigurinë e virgjërisë pa limitim dritësire

.            madje edhe kur skadon afati i përdorimit në viagritetin rutinal

.I gjenive atëzim s’na i lyp domosdoshmëri mitërzimit epokal të palcës

.      sepse as relativiteti i rilindjes s’ka mëmësi pa krena flijie

.            në do duam që në edene idhujnirash të jemi katedralorë

.Qentë e pasioneve toku do na lehin në zellnjëjta tonalitete

.      pavarësisht rracës së buçes së adhurimës apo vegjetarizmit kristian

.            të kohës luanëzore deri në kopilëzima kobtrashëgonjash

 

.Shteg’gabuar mbërrijmë po në polin e poshtëm të sferës së pushtetit

.      blatuar si parahistorikisht skllevërve që s’meritkan ta përligjin

.            në të kauzave modernitet ku vertebrohen ulërimat

.Të sensibilizimit kosa s’na lënë të ngrihemi majkëmbëve si malet

.      e as t’ëndërrive foshnja që entuziazmohen prej himne milingonash

.            e as monumentet e pleqve shpërdoruar ri’heroimit

.Kur të epërmit pol energjia s’duhet t’i mbrojë petksaj skeptrimrrezuar

.      të frymargjilasve zezëri që s’dinë ta ç’alibijnë devotshmërinë

.            e as lehonirat që s’farkojnë gjunjë kuajsh prijsërimi

 

.Pse dhe engjëjve ua dyshojmë busullën e shërbesës ndaj mbikrijestarit

.      fortllastuar privilegjantë ndierë në të apokalipsive matematikë

.            rima falënderimi i thurim e vela faljesh bindpanikut

.Ja që përbuzisht s’na i virtyt fara mbjellmendjet e dhembtjerëve

.      pa gëzuar as të drejta t’i privojmë nga kënaqësitë autokrematorse

.            ani pse na i shtytkan varkatymrat mbyt’thell’irisësh

.Përmbajtja mbrun thelb e jo forma tuj bukurshkruar ç’ka u rispermua

.      e jo filozofimi t’ia latojë hirazi të kurrthyesuarat ogurësi

.            jetpërbashkëtit emërues të psikofuqisë inspirim heshtjes

 

 

 

– 6 –

 

.Ndër të njëmiliontat trajtësi fantazmagorike të rimishërimit

.    sot rish mbrojtëm devocionisht krenarorin tunelth mendor

.        të gjysheve cikluar përshpirtje mallit

.Ashtu si amat tona mitërzim qytetërimit edhe të tyret nëna

.    shendpari qenë korijëza shënmarizore me tërfil drite shtruar

.        nëpër busulla për pasionzinj patkonj

.Ngado i mbërrinte jelesh vetëtimuar pelë lumturimës

.    zvarrenjë vaterlo kujtese gjaku i gjakimit të stërgjakut

.        me emrin farkëzuari çekanë mallkimirash: mashkull

.Kurrë flijorit përkushtim të pamohim me lapsin e epshplugut

.    mbi fustanellë të himenit të zhgjëndërrirave

.        të qëndisë idenë pasardhësuese në fije arkapilarësh

 

.Ku të garantohet luzma do lypej mbjellë farë ngjizdenjë trashëgimie

.    noterësh jet’teji e synetxheshash pa bekima

.        e hipotekistësh sy’pa e tredhtaresh fratesha

.Sepse instiktisht alfabet lotit argjilëzorja përzgjedhje

.    qiellive e si mund të hiqte engjëllzisht gjykimit dorë

.        nga dorëzat e portës së parajsisë gjithsesi tokësore

.Pasi përpasi mureve të kështjellëzimit të së koshiencës prag

.    çdokush paska ngastrën e vet premtuarjes prej faraon kobit

.         edhe kur s’qenka e hyjuara piramidë

.Nëpër dyshoret xhepa të të gjithëve ne nën urdhëri çudimi

.    si vallë tokgjenden tufa e çelësave të lakmisë

.        kur i vigjëlonte brezit veçse i askundëmshfaquri – Ai

 

.Për të mbetur posedonjës të po një lartësire meritimi

.    dhe të kujnjëjtës energji pakonceptuale që perfektazi

.        fatjashtëzakonshmet detyra paqëluftëse ekuilibron

.Falemi e lutemi që të pamëshiruarat bija zbules’faljesh

.    nëpër maternitetet e hakmarrirave të kohës ndaj vetvetes

.        bujtur të na i kenë mundësitë e sendërtimit

.Pra të përzgjidhet dikush që pa të ekstazërimit lente

.    të dijë t’iu shënjojë mes rrethit të vaginizimave kozmikore

.        ku tash gaztoku i gatuajmë betejat epokreja

 

.Nëpër strategji që na kërkojnë rekrutë prej larg pasringjallive

.    anipse s’duhet të marrin vesh pse xhelozishmi ende i duam

.        nën e mbi teh horizontit të së qënit

.Të sigurtë ta kemi të shenjtën zallamahi lavdatëplot me lypsa oguri

.    heronjësim tradhëtenjash e invalidë ilegaliteti

.        e gejdirigjentë mes filarmoni politikhajnësh

.Pa i paragjykuari stallash dashurimat ku dem’demonët e humbjeve

.    guxojnë panik të na pagëzojnë viçat e bijve sapëllitur

.        çdo akti trinomiteti – gjen prostituimit

 

 

 

 

– 14 –

 

.Sot po ndjehem i vetëm-si një burim këngëtar fund gjirit të oqeanit

.    krejt patutur prej kthetrimit ndër vokalica rrjet’loti

.        kurrsesi pa i lënë diejt të ç’mbyten

.Trisht i vetëm-si një tren përzhbiruar grackës së tunelit shembëzor

.    mes uverturës bjerrë alurimave për ndihmë

.        asnjëkohe dëgjuar nga zotat punëramëdha

.Sa i vetëm-si një drer i sapo gdhendur faqe shpellës

.    dënuar brenda retinës së adhurimit prej çiklopirave epikale

.        gjahtarisht pa iu gjunjëzuar më ç’ngujëzimit

.Fort i vetëm-si një ungjillth në duart e eksploratorit

.    sepse i ka humbur shteginën kthimtare polit vetsakrifikues

.        për në rimishërimin hyjnor sfid’mëkatizmit

 

.Thjesht i vetëm-si një pagure etjegjelbërt rekrutizmi plangpenduar

.    kur kali s’ka si e hap dot kujës edhe nëse do

.        kur mbi i fle yjazi shkretëtirës arratimzotthi

.Ligsht i vetëm-si një korb burgosur kafaz pickamave dhembimveta

.    pa mohimin e përmasive të lirisë uzurpatore

.        mëkuar me fluturza shndrirëzuar gazmendi

.Oh ç’i vetëm-si një sondë ekstazimverbndjellë astronomike

.    kauzës së robërimit të dishepujve çobenjër të nënshtrimit

.        pavarësie fituar utopiken shpëtonjë

.Kaq i vetëm-si një përrallëzë përmallore që epoksterilet shtojzovalle

.    konspirueshëm ia rrëfejnë veç njera’tjetrës

.        hir mister rishumimit pa lypmë kreshnikësh

 

.Tepër i vetëm-si i shpirtit sarkofag brenda një libri mbytur metafora

.    asesi denjuar ta shfletojnë nën rrasë ndjese

.        as mishkonjat e harresës dhe as të fatit luani

.Hidhmësisht i vetëm-si lahutë engjëllicke lavjerrë në prehër satanai

.    edhe pse ia prenë gishtat ledhorë tingujve eksitues

.        epshxhelozëve mëtonjës orgazmisë

.Murgëtar i vetëm-si vera e gjakimit të një kurbanije akt shpërblimi

.    pa të tempullit mauzole alienizima dijeve premtuar

.        kur ridimensionon kupola flijimërie

 

.Habitor i vetëm-si fantazma vegonjore e një dragoi

.    pse nuk guxon të jashtdalë zhguall mendimit fiksativ

.        dëshmisht të rrëfejë panikun prej zjarrim realitetit

.Pishtardruari i vetëm-si teleskopi i terranjorit pasion

.    tej çerdhet e ferrtarëve tjetërsuar në njerëzorë rrok

.        pa ia këqyrë moralit qark harenjirat ç’adrenalizuara

.Dhe nesër i vetëm-si fari pa det e si ëndërra pa sy e si uji pa zhurim

.    e si një puthje pa ofsh e si një qiellth pa erë

.        e si kobim pa vajtim dhe si kobrë pa gjuhëzi

 

 

 

 

– 20 –

 

.Në ç’zipimën e të mbeturave panjohje dhe të shtatë miliardë viteve jetë

.    njëmoshësia me diellin më kumton që astrologjiku sahat më paska ende kohë

.        energjinë e kundërt t’i shfrytëzoj rishndërrimit po në grimësë fillestare

.Jam pse korniza artëruar e kozmosisë si mund të quhej hermetike pa mua

.    pavarësisht nëse përdorem të mbyll një brimë të zezë apo për farë supernove

.        tash gëzoj të drejta vlerore tregut të pasuriçtundshmave kult spermimit

.Shkenca ndjehet në luks për sa cikle vazhdoj i heq shpine të tepërtin argjil

.    ashtu si feja gazmohet kur këqyr që i mirë di çeshtjet e të qënit e të bërit qiell

.        anipse sharlatanizmat politike më formëzokan prej pyetësorësh si+pse

.Nëse besoj kompozitorin e perfektes kakofoni të atomeve frymkrijuese

.    mrekullimit s’mund t’ia lejoj vetes saktësinë e kërkim kroit të supremzërit

.        kur fati nuk më mjaftonka as për t’ia disiplinuar euforiket pasthirrma habisë

 

.Pa le pastaj për të bashkvepruar me misteret e voltazheve të zbaticmës tokësore

.    ku përthellashtit s’mund të bëjmë sikur s’gjegjim pyetësorët materialë

.        pasi do i zotëronkemi dhuratat e gjithshkasisë dëshiruar e nihiluar lashti

.Në sa pak hapësirë duhet t’ia kufizojmë të deleguarin virtyt të ekzistuarit

.    pa abuzuar me vetmohimin e lapsit e të qiririt në kalendarimin e rilindjeve

.        e as me koleksionimin e portrete perëndeshave kur një emër na paskan: gra

.Dashuria qenka krejt tjetër gjë në ekuivalencë kahkundrualltë epokës së bujarimit

.    tuj e adhuruar krejt ashtu si do doja vetë ta këqyroja pas lente virgjinitetit

.        pafundtareve shfaqje të dyshimit në detyrat hirhyjimta mashkullore

.Pa vonuar simpoziumesh festive për të zbuluar cili është i dhënies motiv

.    as bindur teza profecive kur më përdorin si dëshmi në vërtetim kauzash besimi

.        madje frikësuar thënies se jo shumkush si unë punon veç për pasvdekën

 

.Alkimisht druhem prej të ndjerit i pesti element në mistifikimin e premtimit

.    pasi kam mbetur pa iu bërë pjesplotësor kontratave kurrnënshkruar njerëzore

.        nga garantimi i verës nëndhesuese deri në sigurimin e ujit re’epërm

.Patjetër justifikim një familjeje që do jetë komb e që gjene s’më ka çati

.    fort nikotinazi helmuar për mosgjyshimin e atërorit gjak në një fartretë pishtar

.        kur mes kaq perandorirash terrimi lypet më shpejt se pendesa të trokth

.Në raporte thyesimfikse t’i koinçidencoj çdo kënaqësi të luajturit me rrezëllimat

.    pa harruar privilegjoren ligë të rrackuajve që falasi blejnë shenjtë e besë

.        por në të armëve galeri kushedi i gjej prehmash befasueset mençurizma

 

.Ende pa dialogim duhet flirtuar me engjëjt edhe pse puplat ua mohonkan seksin

.    dhe kur i tokës bekim ritlypnon lutje’faljesh mbarimin e çdo udhësie ferri

.        hakë për t’i ridhënë pa hile jo vetëm mitizimit të çdo imitimkrishti

.Formulimi i plejadës së hipotekimës emergjente e i trashëgimtarëve autoktonikë

.    pa kushte më urdhëron të jem këmbë e lavdërueshme në urat ardhmërore

.        kur ç’pranuar çudi do më quajtkan në një tjetër epokë bujtjesh alien

.Por ja që sot i shërbej zotës së ndërgjegjësimit të sfidqëndresuarjes burrë

.    çdokuptimërisë së të respektuarit epshor të natyrës mitërzuar që pret sundim

.        për aq ditë sa mplakje planetit kotthi përpiqet t’i mbërrijka rimishërimi

 

 

 

– 21 –

 

.Abuzon grafiku amplitud’lajthitur qark rebelimës së relievit

.    me matematikën e pavlerave simplitudiane të tejhorizontit

.        gjithlogaritmave të bekimirës zero

.Abuzon i ç’deshifrueshmi mister i tuberkulozit të kartëmonedhave

.    me stetoskopin e gishtit aritmirash makthi

.        kur e rinumëron për të njëqindtën flijëzimë

.Abuzon trillonjegri përrua i buzës lashtësisht tradhëtuar puthnajash

.    me liqenet e gotave ku harenjash u derdhka dritazi

.        trishtimi që kundmi s’i ka krua etja

.Abuzon i hajnuari gur galopimzallit të një vështrimi qiellpabusulluar

.    me margaritarin e një retine që gazmet falenderuari

.       errnajorit kurrkonceptueshmërizëm

 

.Abuzon zebra e instiktit që nuk e përballonka sfidave lirinë

.    savanës hënë’hijesuar rradhim’një mes breshkave të arsyes

.        fluturuari kurorisht qark diellit lotzi

.Abuzon varreja e vetëtimës që pas’stuhinë e ndëshkon çdo pasioni

.    me xixëllonjën e dhembës që dot s’ia ndez

.        çmenduraken benzinë ofshimërive të kobit

.Abuzon shkretëtira mbjellë plot palma yjëzim majë shalëve të mallit

.    me bëlbëzirën e sythim begatisë sterilizuar rrënjësh

.        mishit të gjelbërimave ngastërdreq

.Abuzon lisi pa mbjellë i një psherëtize krenimi shtatfllador

.    me kitarën e premtuar skalitmë ardhësirës

.        anipse asnjërasti s’do akordohet në tonalitete dhéri

 

.Abuzon stacioni ndërplanetarik si ende jo ndërtuar i kohës

.    me alarmonjnesërmin tren nisur shendrrenjtazi inspirimave

.        kuzhinash stuf’eshtëruara të skrapit

.Abuzon legjenda gurrëzore ndër thonjtë shkulur të kujtesës

.    me vjollcën himenperënduar duarklithanisë

.        kur nuk paska se cilës epoke lahutare t’i ridhurohet

.Abuzon miklimplatinti grepth i fjalës pa përmasim

.    me domethënien buzëqepur mes ecejakesh të mendimave

.        peshkëruar ndër përrenjë gjuhe shteranikë

 

.Abuzon i përjetës lavjerrës me çastin sapo rënë në dashuri

.    me të filozofimave tribu që s’ka si i japin funksionimin logjik

.        sistemit absolutist të stoikndjenjës

.Abuzon pankreasi i domosdoshmërive të pa kushte

.    me gardianet e flirt’besnikërimës së insulinës portaçkyçëse

.        nëpër galaksitë e gjakëzimit dyshues të fatit

.Abuzon dixhitaliteti me ëndërrirat po aq si radioja me shkrepëtirat

.    e ngazëllesa me zemëresa e flatra me baltra

.        e seksualitetet me masturbitetet e etj’etj’etj

 

 

 

– 32 –

 

.Mos na shtertë ritme dëshirimës bredhtari labirinth pylli mikja ime

.    mos na i braktisshin të edenishteve mollë

.        duetet e zogjve kur s’duan të na kaltërijnë

.Mos na tradhëtofshin kokafshehi lojëra zabelishtes

.    kurthet e arom’luleve panjohur në mollëza përkëdhelirash

.        dhe as muzikheshtja e së kunadheve trillani

.Mos na u ngrystë kënga ëndërrirash ndaluar pa një pëqi prushërimi

.    e as oguri pa gjinjtë e një yllësire babësimpagjetur

.        astronomi epshimit autoçensuruar

.Mos na ardhtë ilegalisht e agut fluturzë prej të territ ortekim shtegu

.    as era me të trishtnajës velë litarshkrumbur

.        nga atdhehumbëtarët orientuar ajsbergazi

 

.Mos na miklofshin drenushzat shitura gjyshim’amësisht gjahtarëve

.    e as aureolimash vetmie tingujzjarruarat harmonika

.        të gjarpërinjve risulmues parajsisë

.Mos na u mbyllshin atlasësh portat e përroskave malësi frymëzimit

.    e as të krojezemrave dritare thyer zhurive

.        nëpër harta xhelozimi ku skllaven ndjenjat

.Mos na harrofshin hijet e dishepujive të fantazizmit dhe fanatizmit

.    e as gjurmët e legjendive ende pangjizuar

.        ndër dhéra ngadhnjirash çudi ç’mbërritura

.Mos na u kërleshofshin arenave erozionuar dëdorëzimash të stresit

.    dhëmbndryshkoret heshta të nostalgjishtes

.        jo as shpatat kurrë farkuara të entuziazmit

 

.Mos na bujtëshin festave të gjenialitetit flakvallesh

.    shkëndijartat opinga satanizmi e as shurdhklarinat servilante

.        nëse rastis që gjalljes vërtetë perëndihemi

.Mos na dështoftë surreali shtatëzanim i vreshtave

.    dhe as vera prej butit të hënës mëkatenjbudallaçkë

.        anestezisht e prehëruar tryezës së kirurgjisë orgjiake

.Mos na përfundshin maket përtallive kështjellimat e fjalës

.    e as letre higjenike mermeritë poemëzuar

.        ku emrat na i rimuan epitafisht lavdonjat dhembore

 

.Mos na u paralitiktë e këmbëve lakuriqësi mes ritualesh pelegrinimi

.    e as testikujt e syve që kohës eturi pjellshmërirash

.        kurajim embrionojnë ardhanizmin

.Mos na shpëtoftë nga i dëshpërimës oktopod fati

.    e as prej tentakulave të milingonës bankiere thesarbesimit

.        rilindësja e qeshur trashëgimirash kob’reja

.Mos na reshtë i vullnetit teh së skalituri rremat e gjelbërisë imja mike

.    kozmikisht asesi mos na ç’etertë dritmëri

.        dashuria – pluhuri që na pritka nga erdhëm

 

 

 

– 39 –

 

.Fëmija që i kërkon të mbledhë lulet e mëshirës burracit brenda meje

.    apo unë po i lyp faljepabindurit të më udhprijka drejt virgjërisë së aktualitetit

.        a të dy citokemi pjesë nga tragjedia që na rend kundrualli ç’kohësisht

.Sakaq zjarri piktor na pohon se artin s’e ka marrë pas e ndjek shtegun

.    lëngonj’adhuruar fantazmitë si i mahnit njerëzia tek bren humbjetij prometetë

.        pse fatkeqësirat s’i rrëfehen as yjësimit nga do na zhgabonjen mëlçive

.Ndjej që lumturisht do gjyshërohem dhe ndez një qiri për nder babai

.    por i varrit gur m’a fik sepse qenka shenjë fort ndjellakeqe malli për panjohjet

.        kur fara që nuk e riprodhoka mbjellësin paracaktor garëzon premtirën

.Tutje e flak kërrabën e bariut që i ruan duke i mbirespektuar vathëzat e zakoneve

.    kur paskam domosdoshmëri për të vlerkëmbyer jo veç dherat e traditës

.        në ndërrim kauzash të kurrkuptoj që mbeta zanafilli pa mbrojtës

 

.Rreziku për të dëgjuar të vërteta që nuk i dëshiroj më tremb mes frymbrengasve

.    me sfidfaktin sarkastik që s’çmohem as prej miqve e as nga armiqtë

.        shtatore pështirosjeje më bëjnë të jem shpinësim realitetit hiperbanal

.Në të filantropive mbretëri i paskam ç’busulluar sensin gjunjëzor zgjedhjes

.    pushtetit të fjalës pa ia kërkuar gjene të m’a kthejë forcën që dikuri më huajti

.        madje edhe i mendimeve seksualitet më kqyr krejtçmashkulluar

.Lutja m’a pranon shtjellën e thirrjes por pa m’ia ç’dremirë pyllishtet arsyes

.    anipse dhe engjëjt iu trembkan vizualit zemërim të paplotësimave të dëgjesës

.       e kryehyu ligon pse ja që s’di si të shpëtohem nga shpresmërimi

.Dashuria m’a shfleton fshehtarin libër me asnjë rimë dysythëzore loti

.    tjetërsueshmi bindjes ta admiroj dhe jo majë tehesh të dokeve flirtërore

.        kur rrezikimi princëreshon një çast e mandej shpërblesirave nuk gjen çmim

 

.E njoh dhe e rinjoh e dyshimnënti ia shkronjëzoj emrin me të agut stërkala retinës

.    ndjell’ekzaltorja pa trishtzbuluar cili velëzon arratimën në hir të saj

.        shërbestarët kaplon kahkundërt pa kryquar kë i nevojitka shënjestrimi

.Në guxon të qëllojë mjafton mos të dij luftarakazi t’i shmangem lotit

.    e pa kërkuar të mësojmë çdo ndodhka vdekmëtej me melhemirat shëronjëse

.        pasi e pashmangmja detyrë natyralizore na deklaron heronj palo jetës

.Pra po e dhuroj të shpirtit zgjua pa gjykuar ç’ka do më kthenkan çdo shkëmbimi

.    kur bletëzat e bardhësirave luzmen rrethanive bezdisshëm tepruari

.        meqë dhe e zeza mangët më qenka ekzistencës mes smira grethërive

 

.Trimëria më rezulton të jetë pasmja e sabotatorëve betimorë të luft’epshit

.    rreth prushvatër mirësisë ku nevoja të na i njohë deri në çdo pranim aleatëzimi

.        kokë për kokë ngjizërim besës së re për kokën e një koke të re

.Por ja që qefini rish e nxitonka pajtonin duke urdhëruar ta admirojmë pse është

.    hyn si del palce e shpagonja si i ndal sahat gjithësirës kruan zë kujëshend:

.        lavd hyjve e jo pa mua veç iluzionazi i shpallin fund ritet vuajtjes

.Kërkim ame atë e bir tripalësisht i rishndajmë barabar të dritbekimit ndjeshmëri

.    e beft afrohet prej kushedi ç’planeti larg mungesa e një ëndërrori blatim

.        e pa na i kurrnjohur zemrat po një gjuhë dhembshurie i flet gjaku

 

 

 

– 60 –

 

.Bukur moj art’heshtë e votës sime që kauzimit jo aq fare rastësisht

.    durim të farkëzuan prej letre shënjimverbër

.        baballarët njerkër’kusarë të abuzives hiperliri

.O dyluftim riciklor pa armiqësi zanafille herët fituar rrenja historizmit

.    me fatin paracaktor prej zotave-faleminderit

.       përse s’denjove të më shpinosh kurrçqenies

.Histerizimit të shpagisë kur nuk m’a tradhëtove të logjikës gijotinim

.    të përunjem o idhujni vetmohore trimërimi

.        në s’m’i shkelmove kryet udhësh dreqanore

.Madje lejuar të shndërrohem në rremëtar krahdroguar pendimërie

.    për t’ia nxjerrë bregut tjetër të doktrinë iluzionizmit

.        barkën e busulluar për pol braktisjeje

 

.I shpirtzhveshur deri në gëlqeren e kokallave lig magmëzuar

.    plangprishës lejomë o mëkat të ngujëzohem

.        shpëtuarjes në qelën meditimqelqtë të dizinfektimit

.Apo dhe të kridhem përfund gargarës së një kove vlimçeliku

.    viruset që po m’a mbanin pushtuar kadavrën e ndërgjegjes

.        shlim t’i shkrumbëzoj udhneuronesh

.Mos më humb delfinazi pas këngë mallëngjenjës o ishull përkushtimi

.    vallzim dehje’timonit të një shenjti mjegulladhuror

.        mes dallgëve fishkëzuar gulçim qiellit

.Pëlhurën fijevetëtirëse të velës ardhmënore oj kohë kurth’endëse

.    mos qell ta shpalosësh në bash krahërori pari

.        mes suferinim varreve të fisnajës ullinjëzuar

 

.Premtesa ime me zërin kalitur nga shenjtët shpatpas male bekimive

.    dhe në s’m’i shquan shkëndijat përkushtore

.        mos u fyej shkretëtirës florinjuar që na ndan

.Edenisht qoftë edhe gjarpërzuar do të ta ndjek hijen

.    o ideal që zhgabëzon majë flamurgjakimit të virtytit

.        ku veç rrufetë ditën të kalërohen vertebrim yjësive

.Urat ndërdimensionale të dyshimit tek e lotimit farë

.    mos kundërshto të t’i shemb oj ogurmirë shpërfillie

.        kultrebeluar moralit ku hipnozisht rish dritësohesh

 

.Brenda kënd konit të mrekullisë ku përthyen skeptrimave shpirtin

.    dhe drynit të magjive m’i dhuron të ri çelës

.        e nën minare misteri ku i ringjallon ikonikët

.As ti o drerushthë e dashurisë mos u druaj shtrigonjësirës së zotave

.    kokafshehti tek luajnë ndër degët e bredhit të erës

.        me shpatat dhe parzmorimat e zjarrit

.Ja që gjene injoranti penis i intelektualizmit perfektoz alibi besimit

.    sfidues i hyn ndër porta vaginës së vegonjës

.        për të na i bir’bijëzuar ligjshëm zhgënjimat

 

 

 

– 78 –

 

.Liri e tatuar për çdo milimetër qiellth me dhjetë pash ngulje nën dhé

.     hektolitrat eterike të dijeve gjithdestinuara për t’u shndërruar në stuhira azoti

.          mushkëritë e planetit të pastrojë prej nikotinës virgjërtare të gjallimit

.Liri e huajtur nga logaritmitë e fajdexhiut fat që s’i mjaftojnë tri jetë

.     emrin të ta fshijë nga listat shpresonj’epërme ku vetrrëmihje gjymtyrët

.          thesarin e pashlyerjes për t’i fshehur një zoti që ende s’ia ke gjetur mëmën

.Liri e falur në  mauzoleumin e heroizmave që paskan kontrabanduar autorët

.     ku skalitësit e epitafeve plagjiaturë i bëjnë floririt kujtesor të fjalës

.          duke riprodhuar poema dishepujsh që gjembaçazi iu shndrin aureola kryesh

.Liri e shkërrmoqur prej misërnikes së stresit thellxhepit të një ëngjëlli

.     pse sillën e yjeve nxiton ta ndajë me blegëroshët e pambrojtur nga premtima

.          pa ditur që barinjtë investojnë uri jofitimprurësesh truste vatha gejsh

 

.Liri e penduar ndaj performuesve të abuzivizmit që bindur i kanë zhgabonjat

.     krahët t’iu stampojnë shkulgjakshëm flamujve e shpirt të patinazhojnë baltrash

.          mbeturinat e erës djegur t’u tatuojnë mishrave të meritës kreni

.Liri e tredhë nën magjirat e sofistikuara të kolaboracionistëve të sterilitetit alienor

.     gjashtpërmasinë t’i humbin pikës ç’orientore ku zë zanafillet palca

.          prej barsjes së milingonë zërit e deri në apokalipsnajë qeshjefundme

.Liri e përpëlirë mes panairit standartizor të drerëve që hirojnë tryezat

.     pasi i adhurimit iris i ka nxënë eshtrazhveshur në kafazin zjarrëruar të urrejtjes

.          pse të bërit flirt me hënën e prenotokan tek të sazbriturit seksim saj

.Liri e evakuuar tej kraterit të emancipimit ku qytetërimi vezuvon lot

.     me llavë intolerance për të uzurpuar çdo fjord të mëndjeve të kurrmosvarme

.          gurgulliargjendtit kazan moderniteti nxiranim t’i shendkridhet në gji

 

.Liri e ç’dremirë robinjë në magazet e koleksion ikonostaseve të ç’domosdoshme

.     meqë arena kohëve të reja shpatat e vjetra mbetën pa idhujmanikë

.          humbjen ceremonialisht tradhëtore t’i damkosin çdo kauze gladiature

.Liri e trafikuar ndër pulla postale kronikanësh ungjillëzisht dëshmivarur

.     me patericat e legjendave ruajtura në papirusë lëkur’asketësh ende analfabetë

.          striptiztuar ankandim shovinizmave nga shifrarë epokash genocidiste

.Liri e trallisur toku me romantizmat e bashkëshortëzimit ilegal të fe religjioneve

.     ku reliket e inçestësi shërbëtorëve fantazmat i flakin nga sëndukët

.          princërit të inspirojnë t’iu zënë vend mbretërve krahësi frongjyshesh

 

.Liri e prostituuar skaj tempuj legjitimitetit ku jetojnë ç’përlyeri maritë

.     pritur kapërcim moshe galaktikore të zbresë garipi harrimtar i ndërzimit

.          arave të himenit t’u japë urdhër të gëlohen me plot krishtërorë elbërimash

.Liri e pagëzonjur vesit me duar të palara nga shën‘gjonët mëkatvrarë

.     duke shtuar në peshën e gjëmë sakrifikimit dhe përqindjen e tenderorit

.          kur u bëka fjalë për një rinisje pasi i entuziazmit injeksion s’lyp shpërblima

.Liri e çliruar thonjve të vetvetes frymbekimit dhe liri e ç’liçensuar nga mohimitë

.     liri e internuar visesh kreshnikimi e liri e shtatzanuar çerdhe hyjive

.          liri e pyllëzuar plot ç’dekadenca e liri krejt e hamendësuar-e imja liri

 

 

 

– 107 –

 

.Mes limës së Bethovenit që më bën t’ia dëgjoj perfektësirat deri nëpër shurdhëri

.      dhe irisit të Homerit që e zhbirka verbimin tejmit në ridritësim

.            vetes i jap formësi veltymtare fjale ndonëse ende jo besimshenjtë

.Tym çliruar prej çekiç antropologut nga eshtrat e ç’varruara epokës

.      e tym i tepërt shkundur nga supe monumentesh përtallmë majpode lavdimit

.            e tym velash pengmbetur fund oqeanive zell eksploratorësh morali

.Mrekullia e zjarrit të çdokohmundshëm pra m’a rrethon sigurtë unin

.      shpërblimash duke ia shkëmbyer barabartë frikëritë dedikonja dhurimit

.            reciprokisht nëse m’i shkrumb rimat ia shndërroj hi hakmarrie vezullimat

.Pakti i kthim shpinës duelimave e ndërrim rrugës në ballpërballa thirrmash

.      linçim do na ish idevetmja zgjedhësi e tjetërsuar nevojës në urë

.            ku duam dhe në s’duam ia konsullojmë virgjërisë sekrecionet e egoizmit

 

.Ja që gjuha na paska të drejtë me plumbin e çdo gërme t’i shtjekëzohemi

.      madje dhe të vrasë më shpejt se çdo imazh që posedon tërçka nuk na përkitka

.            pasi na edukoi të pranojmë veçse magjirat e rrokura shqisash

.Një ëndrre që mbërrin në hënë as mëshirë s’i ofrokemi mungesë bekimit

.      e zerove të një çeku që e shiti himenimin si ia justifikojmë shifrën paraprijëse

.            e tenxheres së presionit publik i shtojmë të termostatit epsh

.Po ja që ndodhi ta takojmë një idhull teksa zbret prej alpe pasionit

.      floririn e dëborës të këmbejë me një tufë cjepërish betueshmërive mërguari

.            pendimit të kthejë parajsat i fal dilemave zotërim një bari ujqërish

.Kur mua po më duhet të flas dialekte përçartjes për të njëmijëtin vit ymër

.      skllavëruar patradhëtorit mision t’i bind të shpirtit gjithvëllezër

.            vetveten të kuptojnë duke m’u qashtruar filtër pasqyrës shtrembërilotuese

 

.Mbase dikushi prej grigjës më lutet t’ia djeg të hipokrizisë veladon

.      e një tjetër m’u gjunjëroka t’ia gris lëkurën me urtizma senskundërti skalitur

.            e një rradhtretë përgjëron t’ia postoj ndër djaj të shpërdorat dashuri

.Dhe në gabokemi u lypka të vërtetojmë që çdorast yjëzon e drejta

.      për të mbrojtur fajet i urdhërojmë dëshmi edhe zotave klitha nevojës

.            dhembave mos t’i blatojmë as sipërfaqe mallkimi e as thellësi ngushëllire

.Diplomacisht ndaj e tokshpikëm hipnoz’epërmin art të qepje gojës

.      dhe heqjedora autoreklamash ndër ankande dinjitetin na i zellkqyr turpërimës

.            shërbesë shkakut që në s’paqemi me detyrimat fati kurrë s’jep kredi

 

.Rish pa e falenderuar varësie vonesën e blatimave së klasikes flakë vuajtjeje

.      kur fort më kryelartë po na ia ngre oxhakët smog mençurizmit

.            premtirash që qiejt i marrim me qera por jeta na ka thjesht një heri pronë

.Strukturimi i realitetit në vlera na shndërroi në qëllim: të jemi treg

.      ani në s’dyshojmë logos së injorancës që di të blejë çdo lloj idiotësimi

.            duke arsyetuar me trurin e parave kur shijen ua përçmonkan edhe krimbat

.Pse as për vdekjen s’qenka e lehtë ta sigurojmë edenazi hyjnizimin

.      tek ky virtual rrethlumturim ku armiku dashka trajtuar më me respekt se arma

.            pasi na dremit jo të zgjohemi por të rilindim çdo agimë si Pikasso

 

 

 

.    – EPILOG –

 

.Meqë tuj u ndodhur ndërmjet engjëllit dhe djallit shpallëm trini

.      pa u rikujtuar për ekzistencën e arsyeshme të armikut

.            kur mes hyut e të tijit dreq ka epërsi numerike nëse na përfill

.Kalendari na detyron të dyshojmë mangallëzimin e miqve

.      pse pa kushte duan të na përdorin si thëngjij për të ngrohur veten

.            e jo si hi dëborëzimi nevoje për të përkorë përjetësirat

.Sado vesëhimenta parajsë s’na rrëfen të prindërve shtëpi

.      kjo nuk na bind pse zotthat s’duhej të na pranonin bashkëpunimit

.            edhe atëheri kur qepim copaqiellazi qefinë blasfemirash

.E dashurisë deve do të na largojë prej antarktidës së dyshimave

.      anipse gjithkohësive trishtimi ndërronka planet shpirti

.            ndër miklima’tjera tradhëti për t’ia ndjekur delirësinë besimit

 

.Statusi që i kërkojmë garancisë së luftënxitjes ardhmërore

.      s’ka pse na i mohon qiparisngastra dhëmbave të së shkuarës

.            kur fundmësuam që heroizimi ndodh ç’gjykuar në të tashme

.Simbolësisë së alfabet meritës vepra jonë jemi pa inicialim po ne

.      madje individualisht fatballi përgjegjësie i emrit vlerim

.            kur njohja e mallkoreve energji na kalon kampit të falenderisë

.Amnezia e indiferencës ndaj çdo shfaqjeje templare të së keqes

.      ikonostas shpinës lutet t’i skalisim galdmirat krimbuara

.            pakësisht të hiperbolizojë mbretëritë e vuajtjeve nëndhéruari

.Nëse ndahemi në proçesionarë e sehirxhinj na bashkon hakmarrori rit

.      e i foshnjave përçundnim plaklindura mitër idesë asgjësuese

.            si temjani që i përhap aromë këmbangaborit gjak

 

.Mekanizmi perfekt i zëvendësimë kryeve si ai i këputjeve

.      çdo seminar demigrimi na i kurorëzon kolaboracionistët shpagorë

.            mes kushtëzim kamuflimash duke na shfajësuar vetflijitë

.Qëndresimi mbeti kryesorja arsye sekretim numrit të së fortëve

.      kalitjemoralit t’i përfilli shans virtyti e jo farkimgjunjes

.            pse e virgjëra kullotë truri shpall stoikim-jo kërma në plëndësi

.Të ndriçuarit është profesion i trashëguar i të terrtuarve sundim

.      si skëterrorët i mbajnë hapur ferrdyer feks’humbësve

.            sa shumë qirinj që vrapojnë e sa tepër erë që tenton kahfikjet

 

.Jeta dyanë murit që na ndan me lotin s’di as pas saj ku të na shtatorka

.      sakaq që deri shterikes molekulë oksigjeni depo mushkërive

.            galopi s’i mat milje brengës kur ç’na do inspirimi

.Afër a larg të na flakë e vërteta qëllimore ndryshim botës

.      zellpatjetërt detyrë ngel e saja ç’fuqimëri të na tjetërsojë ne

.            duke na e racionuar lirinë obezishëm plot metafora fasfudiste

.Nëse civilizorja histori vjen dëshmisht të na marrka pa asnjë konfiskim

.      marshe vargjesh ku poetizimat lypen shtatzanive si bajoneta

.            muzakim tok me muza-deri këtu iu jam tungjatës